سلالمم را جوابی ده که در شهر تو مهمانم                        

غبارم را بی افشان تا به پایت جان درفشانم

بپرس از خود کجا بودی کجا هستی چه میجویی             

نگاه نکن چه می گوید سخن بشنو چه می خواند

دلم گوید سخن با تو چون این روشن که من با تو               

صفای این چمن با تو یا نور سخن با من

در آن ساحل چه می گردی از آن دریا چه آوردی              

به شهر خویشتن باز آ که من پیغام جانانم

به گلبانگ جهان تابم چه آتشها است در دلها 

نمیگیرد چرا در تو   نمیدانم